Stopień trudności: **
Głębokości: 23-30m

Miejsce to otrzymało swoją nazwę dzięki temu, że przed ciemną, stromo opadającą ścianą woda ma odcień głębokiego błękitu. Najpiękniej jest tam rankiem, kiedy ukośnie padające promienie słoneczne przenikają powierzchnię morza. Stroma ściana, obficie porośnięta żółtymi gąbkami, na głębokości 40m przechodzi w piaszczyste dno.
Na głębokości 15m docieramy do wejscia do jaskini. Można w niej bezpiecznie nurkować, gdyż otwór wejściowy pozostaje zawsze widoczny.

Stopień trudności: **
Głębokości: 0-60m

Wrak drewnianego frachtowca z okresu międzywojennego. W 1943r. płynąc z ładunkiem soli zatonął, kiedy bardzo silny podmuch bory rzucił go na skały zachodniego wybrzeża Pagu. Nadbudówki tego 40 metrowego statku spoczywają na głębokości 40m, natomiast rufa
z dobrze zachowaną śrubą okrętową sięga 50m. Ponieważ drewniane burty są już przegniłe, pozostałe wręgi nadają statkowi niesamowity wygląd. Stałymi mieszkańcami wraku są liczne skorpeny.

Stopień trudności: ***
Głębokości: 40-50m

Zaczynamy płytko na 6-9 metrach - szybując pośród olbrzymich kamieni i skalnych wąwozów. Piaszczyste dno zaczyna się na około 10 metrach
i ciągnie przez dłuższy czas prawie płasko. Płyniemy wzdłuż niego
i zwiedzamy okolice. Dużo tu wielkich skał i jarów. Na przewieszonych ścianach kremowo żółte gorgonie tworzą małe zagajniki z tą tylko różnicą, że korony ich drzewek są skierowane w dół. Dzięki bogatej rzeźbie terenu wracamy trochę inną trasą, zagłębiając się w skalny labirynt. Trafiamy na niedużą podwodną grotkę i wpływamy do niej.
Jest pełna ciepłej wody. W świetle latarki mieni się szmaragdem
i intensywną żółcią gąbek. Skalne formacje tworzą całe korytarze. Wpływamy pomiędzy dwie ściany zacieśniające się i tworzące coś niczym wejście do lochów. Jest zbyt wąsko żeby tam wpłynąć. Wypisz
- wymaluj podmorski schowek na pirackie skarby.

Stopień trudności: *
Głębokości: 0-20m

Miejsce to stało się już legendą w bazie. Głosi ona, że w podwodnej grocie, w jednym z jej odgałęzień mieszka konger, potężna drapieżna ryba podobna do mureny. Jeśli ma się to szczęście i należy do wybrańców Neptuna, konger wypływa ze swojej nory podczas naszej wizyty w grocie. Prezentuje swoje wężowate, długie na półtorej metra cielsko. Co do prawdziwości legendy opinie są podzielone. Jedni zaklinają się, że ryba istnieje, inni twierdzą, że żadnego kongera nie widzieli. Czy bestia tam jest czy nie, samo miejsce warte jest odwiedzin. Nurkując oglądamy ścianę, a potem podpływamy do wejścia do groty. Ukośny tunel zaczyna się na 16-17 metrach. Jest wąsko i można płynąć tylko dwójkami. Po około 10 metrach dochodzimy do pionowego komina. W świetle latarek widać opalizującą warstwę powierzchniową. Opalizacja wynika z załamania światła na granicy słonej morskiej wody ze słodką, która spływa do groty i jako lżejsza pozostaje na powierzchni. Wydychane przez nas powietrze ślizga się po ścianach komina
i rozbijając o powierzchnię burzy delikatną granicę słodkiej i słonej wody. Oprócz komina widzimy też dalszą część tunelu. Jest wąsko, więc staramy się ustępować sobie miejsca, żeby każdy mógł wszystko zobaczyć. Wypływamy z tunelu tyłem, ponieważ jest zbyt wąsko
by się obrócić. Gdy robi się luźniej wracamy do naturalnej pozycji
i płyniemy w kierunku cudownie błękitnego okna. Za grotą wita nas strome zbocze połyskujące w promieniach słońca.

Stopień trudności: *
Głębokości: 0-30m

Nurkowanie rozpoczynamy wędrując wzdłuż bajecznie kolorowej ściany.
Po drodze mijamy zagajniki ślicznych i dość sporych gorgonii. Po ok. 15 minutach zawracamy i podpływamy do dużej skały. Za nią na głębokości
4 metrów widać wejście do groty. Ma ono szerokość około 4 metrów. Komin kieruje nas do góry pod kątem około 45 stopni. Przepływając przez niego wynurzamy się na powierzchnię i znajdujemy się wewnątrz groty, gdzie jest małe jeziorko. W oddali widać piękną powietrzną część groty. Wejście podwodne jest tak płytko, że woda jarzy się intensywnym błękitem kontrastującym z ciemnymi ścianami. W grocie znajduje się sporo stalaktytów
i stalagmitów które lśnią w świetle latarek. Niektóre niestety poniszczone,
co jest niestety klasyczną pamiątką po odwiedzinach ludzi.

Stopień trudności: *
Głębokości: 0-30m

Grupa pięciu wysp, tworzących pod wodą piękne pionowe ściany, wśród których można znaleźć wiele roślin i gatunków ryb. Na północno-wschodniej stronie wyspy, ściany te schodzą do głębokości 50m.

Stopień trudności: *
Głębokości: 0-30m

Dla bardziej doświadczonych nurków polecamy nurkowanie w zatoce Slanej. Dno jest tam bardzo pofałdowane, z malowniczymi skałami obrośniętymi wysoką trawą, małymi jaskiniami i jedną na tyle dużą, by można do niej wpłynąć i podziwiać jej wnętrze.

Stopień trudności: *
Głębokości: 0-30m

Pohlib - mała wysepka z latarnią na trasie promowej z Rijeki do Zadaru. Nurkowanie rozpoczynamy na podwodnej łące z rostery morskiej,
która na głębokości ok.17m przechodzi w stromą ścianę opadającą
na głębokość 45m. Można tam zwiedzać wiele grot i korytarzy znajdujących się w porowatej skale.

Stopień trudności: ***
Głębokości: 20-40m

.

Ściana, której szczyt znajduje się głębokości 7 metrów i opada do 40-50 metrów. Bardzo ciekawa ze względu na wieże utworzone ze skał, oddalone o 30 m od siebie. Interesujące jest to, że ściana znajduje się w odległości 5 m od brzegu, a jej długość wynosi ok. 350 metrów, przez co nie można jej obejrzeć w czasie jednego nurkowania. W miejscu tym jest wiele ryb, które oswojone już z nurkami, dają siebie podziwiać, w pełni prezentując swoje piękno.

Stopień trudności: **
Głębokości: 7-50m

System jaskiń składający sie z jednej wielkiej komory z dwoma odgałęzieniami na północ
i południe. Południowa składa się z kolejnych dwóch komór. Północna jaskinia jest głębsza i dochodzi do 34 m. Początkowo opadają łagodnie, a potem niemal pionowo.  W południowej części każdej
z komór znajduje się kilka stalaktytów. W odległości 50m od wielkiej jaskini jest jeszcze jedna mała jaskinia, do której może wejść tylko jeden nurek. Najczęściej jest pełna szukających tu schronienia ryb.

Stopień trudności: ***
Głębokości: 0-40m

Audace był starym, włoskim niszczycielem, który zatonął podczas II-giej Wojny Światowej i leży dokładnie pomiędzy wyspą Pag a kontynentem.
Niszczyciel ten był pierwszym włoskim statkiem, który dokował w porcie w Trieście pod koniec I-wszej Wojny Światowej. Obecnie w Trieście stoi pomnik przypominający o istnieniu niszczyciela, a dok w którym statek niegdyś cumował nosi jego nazwę. Zarówno pomnik jak i dok mają przypominać o przyłączeniu Triestu do Włoch po upadku Imperium Austriackiego.
Kadłub statku leży na głębokości poniżej 90m.

Stopnie trudności:

   * dla poczatkujących  ( OWD lub równoważny)
  ** dla zaawansowanych  ( AOWD lub równowazny)
 *** dla zaawansowanych  ( AOWD+DEEP)
**** dla nurków technicznych (Tec Rec)